|
|
Welkom op Maddsite Krediet,
rubriek Hoe_komt_het_dat_de_kostprijs_van_mijn_kredieten_zo_hoog_is
Uit recent onderzoek van UNIZO blijkt dat 82% van de KMO's de kostprijs van krediet te hoog vindt. Nochtans dreigt die kostprijs in de toekomst nog verder op te lopen voor sommige KMO's. De reden? De roemruchte Bazel II-normen.
Bazel II wordt meestal in een adem vermeld met 'kredietschaarste' maar gaat in essentie over internationale normen die aan banken worden opgelegd voor de voorzieningen die ze moeten treffen om de risico's die gepaard gaan met het verstrekken van leningen, op te vangen. In de praktijk gaat het dan over hoeveel kapitaal er moet aangehouden worden ten opzichte van de uitstaande leningen. Daarbij wordt in Bazel II het accent gelegd op de inschatting van kredietrisico's van individuele ontleners.
Een risicovolle ontlener dwingt een bank tot aanhouden van meer kapitaal en drukt het rendement op het eigen vermogen van de bank. Die risicovolle ontlener zal in de toekomst meer interest betalen dan een ontlener met een lager risicoprofiel. Leningsdossiers zullen dus nog meer individueel benaderd worden.
Om de risicograden in te schatten mogen banken eigen ratingsystemen ontwikkelen. Vermoedelijk zullen ze daarbij teruggrijpen naar een aantal klassieke criteria: ondernemersbekwaamheid, terugbetalingcapaciteit en solvabiliteit (verhouding tussen eigen vermogen en totaal vermogen). Dat moet zich dan uiten in:
meer aandacht voor het ondernemingsplan
meer aandacht voor jaarrekening en ratio's
bestraffing van onderkapitalisatie (te lage solvabiliteit)
KMO's die hogere interesten en hogere waarborgeisen willen vermijden denken beter na over hoe ze in de toekomst opener met hun bank kunnen communiceren. Ze kijken misschien best ook eens kritisch naar hun jaarrekening. Werd bij de opmaak niet te eenzijdig met de fiscale dimensie rekening gehouden? Ondermeer cashflow en solvabiliteit zullen de bijzondere aandacht van de bankier genieten.
Terug naar Maddsite Krediet
|
